-
آرشیو :
نسخه تابستان1404- جلد دوم
-
کد پذیرش :
130016
-
موضوع :
سایر شاخه های حقوق
-
نویسنده/گان :
| رضا مسعودی، دیبا قاسمی ثابت
-
زبان :
فارسی
-
نوع مقاله :
پژوهشی
-
چکیده مقاله به فارسی :
با تصویب کنوانسیون مونترال 1999 که اساس آن را قوانین سابق حملونقل بینالملل هوایی که مقررات حاکم بر حملونقل هوایی ایران نیز از آن جمله هست تشکیل میدهد، بسیاری از ایراداتی که به مقررات سابق بر آن، مثل پایین بودن حدود مسئولیت متصدیان حملونقل هوایی برای خسارات وارده به مسافر و... وارد بود، در این کنوانسیون رفع و یک سری مقررات جدید که مناسب حملونقل هوایی بینالمللی است، در آن پیشبینیشده است. در پژوهش پیش رو که بهصورت تحلیلی و توصیفی انجام شده است، این نتایج به دست آمد که حقوق ایران مبنای مسئولیت متصدی حملونقل هوایی را برای تمامی انواع خساراتی که ممکن است برای آن مسئول شناخته شود را بهطور یکسان و بدون قائل شدن تفاوت و تمایزی بین انواع این خسارات؛ مبنای مسئولیت مبتنی برفرض تقصیر مقرر نموده است؛ درحالیکه تمامی این خسارات از اهمیت یکسانی برخوردار نیستند. ولی در سوی مقابل، کنوانسیون مونترال در زمینه مبانی نظام مسئولیت متصدی، قائل به نامحدود بودن مسئولیت در قبال مسافر و کالا میباشد. البته درصورتیکه خسارات مزبور در داخل هواپیما یا در جریان هر یک از عملیات سوار یا پیاده شدن رخ دهد، لذا متصدی در این حالت مسئول است؛ مگر اینکه موارد معافیت از مسئولیت را ثابت نماید. به نظر میرسد با توجه به اینکه؛ مقررات حاکم بر حملونقل هوایی ایران از مقررات سابق حملونقل بینالمللی هوایی محسوب میشود و تدوین و تصویب کنوانسیون مونترال باکیفیتی که از خود ارائه داده و نیز ملازمه داشتن پیشرفت هر کشور به داشتن مقررات مناسب در زمینههای مختلف، این امر لازم و ضروری است که حقوق ایران نیز، قوانین خود را مورد بازنگری اساسی قرار داده تا این حیث بتواند در عرصه مقررات بینالمللی نیز ایرادات موجود را برطرف نماید.
-
لیست منابع :
1) آقایی، بهمن. (1385). فرهنگ حقوقی بهمن، تهران: انتشارات گنج دانش.
2) امامی، سید حسن. (1401). حقوق مدنی، تهران: انتشارات اسلامیه.
3) باریکلو، علیرضا.(1387). مسئولیت مدنی، تهران: انتشارات میزان.
4) بازگیر، ید الله. (1375). موازین حقوق تجارت در آراء دیوان عالی کشور، تهران: انتشارات حقوق دان.
5) تالیان، کریستوفر. (1390). حقوق هوایی (مسئولیت متصدی حملونقل هوایی برای خسارت وارده به مسافر)، تهران: انتشارات مجد
6) تقی زاده، ابراهیم و هاشمی، سید احمدعلی. (1392). مسئولیت مدنی (ضمان قهری)، تهران: دانشگاه پیام نور.
7) جباری، منصور. (1400). حقوق حملونقل بینالمللی هوایی، تهران: انتشارات میزان.
8) جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1395). ترمینولوژی حقوق، تهران: انتشارات گنج دانش.
9) ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬__________________. (1399). فلسفه اعلی در علم حقوق، تهران: انتشارات گنج دانش.
10) جلالی، عبد العلی و داورزنی، محمد. (1394). حقوق هواپیمایی، تهران: انتشارت دانشگاه صنعتی هوایی شهید ستاری.
11) چراغی، علی. (1400). مسئولیت مدنی قراردادی متصدی حمل و نقل هوایی، تهران: انتشارت میزان.
12) شمس، عبدالله. (1401). آیین دادرسی مدنی، تهران: انتشارات دراک.
13) صفایی، سید حسین و قاسم زاده، سید مرتضی. (1399). اشخاص و محجورین، تهران: انتشارات سمت.
14) طباطبایی، سید محمد حسین. (1393). اصول فلسفه و روش رئالیسم، تهران: انتشارات صدرا.
15) فخاری، امیرحسین. (بی تا)، جزوه حقوق تجارت 1، تهران: دانشگاه امام صادق.
16) فلسفی، هدایت الله. (1395). حقوق بینالملل معاهدات، تهران: فرهنگ نشر نو.
17) کاتوزیان، ناصر.(1401). وقایع حقوقی- مسئولیت مدنی، تهران: انتشارات گنج دانش.
18) ____________.(1401). اعمال حقوقی، تهران: انتشارات گنج دانش.
19) __________.(1395). مسئولیت مدنی- الزامهای خارج از قرارداد، تهران: انتشارات گنج دانش.
20) کاظمی، حمید. (1394). مسئولیت شرکتهای هواپیمایی در حقوق تطبیقی، تهران: انتشارات خرسندی.
21) کوشا، سهیلا. (1394). حقوق بینالملل هوایی، تهران: انتشارات مجد.
22) متین دفتری، احمد. (1381). آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، تهران: انتشارات مجد.
23) مردانی، نادر. (1393). حقوق بینالملل هوایی، تهران: انتشارات میزان.
24) نیکوکار، ابوالفضل. (1396). تحقیقات مقدماتی در سوانح هوایی، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضائیه.
25) امامی، اسدالله و عبدی، صادق. (1378). تحلیل مبانی فقهی-حقوقی شرط عدم مسئولیت قراردادی، فصلنامۀ مجتمع آموزش عالی قم، شماره 2، صفحات 77-106
26) ابافت، رسول.(1397). قرارداد حمل و نقل هوایی در حقوق ایران، دو فصلنامه علمی پژوهشی دانش حقوق مدنی، سال هفتم، شماره چهاردهم، ص 1-14.
27) بادینی، حسن. (1389). مطالعه تطبیقی مسئولیت مدنی غیر قراردادی متصدی حمل و نقل هوایی، فصلنامه حقوق، مجله حقوقی دانشگاه تهران، دوره 40، شماره 3.
28) پور اسماعیلی، علیرضا. (1392). مطالعۀ تطبیقی تأثیر تقصیر زیاندیده بر مسئولیت مدنی در حقوق اسلامی و کامن¬لا، نشریۀ علمی-پژوهشی فقه و حقوق اسلامی، سال 4، شمارۀ 7، صفحات 1-29
29) جباری، منصور. (1388). مروری بر اسناد حاکم بر حقوق حملونقل بینالمللی و سیر تحول آن، پژوهش حقوق و سیاست، سال یازدهم، شماره 26.
30) جباری، منصور و حسن نژاد، مجید. (1392). بررسی تطبیقی معافیتهای غیر قراردادی متصدی حملونقل هوایی در مقررات بینالمللی و حقوق ایران، فصلنامه پژوهش حقوق خصوصی، سال دوم، شماره 4، صفحات 141-167
31) دولیون، پابلو مندس و ایسکنس، ورنر. (1383). کنوانسیون مونترال: تجزیهوتحلیل برخی از جنبههای روزآمد و ادغام شدۀ سیستم ورشو، ترجمۀ ماشاالله بنا نیاسری، مجله حقوقی – نشریه دفتر خدمات حقوقی بینالمللی جمهوری اسلامی ایران، شماره 31، صفحات 259- 312.
32) صادقی مقدم، محمد حسن و اشرفی آرانی، مجتبی. (1392). تحلیل انتقادی قانون مسئولیت شرکتهای هواپیمایی ایرانی، مجله دیدگاههای حقوق، شماره 61.
33) عباست بار فیروزجاه، مجید و روحی زاده کیکانلو، علی. (1394). شرط تحدید زمانی اقامه دعوی مسئولیت، مجله حقوقی دادگستری، سال هفتاد و نهم، شماره هشتاد و نهم، بهار صفحات 105- 122
34) فخاری، امیر حسین و محمد زاده، مسلم. (1386). ارکان تحقق مسؤولیت قراردادی متصدی حملونقل هوایی در برابر مسافر در سیستم ورشو و کنوانسیون مونترال 1999 ، اندیشه صادق، شماره 25.
35) کاشانی، جواد. (1395). مفهوم لایحه قضایی، فصلنامه پژوهش حقوق عمومی، شماره 53.
36) میرزانژاد جویباری، اکبر و مرادی گوارشکی، محسن. (1385). چالشهای موجود در مسئولیت عامل حمل ونقل ترکیبی در کنوانسیون ژنو 1980، و تأملی در حقوق ایران، پژوهش نامه حقوق و علوم سیاسی، شماره 2.
37) Brayan A.GARNER Black Law Dictionar, West, a Tomson Business, 2004, p 220.
38) Clarke. M, (2010), “Contracts of Carriage by Air”, London, Lloyd’s List Law Publication.
39) Condon & Forsyth LLP. (2003). the Liability Reporter 2003, Montreal: International Air Transport Association.
40) De Visscher Ch. (1963). problems d’interporetation judiciaire en droit international public. Pedone.
41) Edward S. (1973). Mason and Robe E. Asher, The World Bank since Bretton Wood The origins, cies, operations and Impact of the International Bank for Reconstruction Washington DC, Brooking Institution, p.29
42) Farag- al- Sade. Abdol- Monem. (2009). Contract Theory in the law of Arab Countries, (Beirut: Daro- al- Nehzat- al- Arabyya pub. 2009) pp 24 – 5.
43) Goldhirsch, Lawrence B. (1988). The Warsaw Convention Annotated, A Legal Handbook (London: Martinus Nijhoff, 1988) at p 8.
44) Hoeks, Marian .(2010), Multimodal Transport Law: The law applicable to the multimodal contract for the carriage of goods. Kluwer Law International.
45) Internationa Civil Aviatio Organization, Minutes, The International Conference on Air Law, Montreal, 10- 28 May, Doc. 9775 Volume 1, summarized in McKay Cunningham, The Montreal Convention: Can Passengers Finally Recover for Mental Injuries? See this Article in:
46) http://works.bepress.com/cgi/wiewcontentcgi?article=1000&context=mckey-cunningham.LastvisitedonSharivar10,1387.1999(2001)
47) Klass. G, (2015), “Philosophical foundations of contract law”, Oxford, Oxford University Press.
48) Laukamp, Luis Castellvi .(2009). Carrier liability in case of death or injury of passengers, Sant'Anna School of Advanced Studies, Department of Law. Available at: www.stals.sssup.it/files/stals_Laukamp.pdf
49) Malcolm a .Clark. (2010).Contract Of Carriage By Land And Air, L1p, Business & Economics,1 St Edition .
50) Markesins, Basil and Others. (2006). The German Law of Contract, 2nd Ed. (USA: Hart Pub Oxford, 2006) P. 81
51) Milde, M. (1999). Liability in international carriage by air: the new Montreal convention, unif. L.Rev.
52) Owsia, Parviz. (1993). Formation of Contract; A comparative study under English, French, Islamic and Iranian Law, (England: Graham & Tortamn Pub. 1993) pp. 257- 273.
53) Rafaelle, Steven .(2008), Hurry up and Wait: Air Carrier Liability for Flight Delays, Holland & Knight LLP, SMU Air Law Symposium, February 21-22.
54) Sunberg, J.W.F, (1979), International aggression : a study of the legal concept, its development and definition in international law, Stockholm : Almqvist & Wiksell
55) Tampkins, GN. (2010). Liability Rules Applicable to International Air Transportation as Developed by the Courts in the United States, First Edition, Kluwer Law Publishing.
56) Vershoor, D. (2003). An Introduction to Air Law, (Deventer/Netherlands: Kluwer Law and Taxation, Publishers, Denventer/ Netherlands, 2003.
57) www.rrk.ir/shoawlaw.aspx?code14865.last visited 15/3/2017.
58) www.imf.org/en/About Factsheets/Sheets/2016/08/01/14/51/Special-Drawing-RightCSSDst visited 10/1/2017 am Scanner Last Visited 10/1/2017.
59) www.imf.org/external/np/fin/data/rms_sdrv.aspx. Last Visited 10/1/2017.
60) www.dictionary.cambridge.org/dictionary/english.last visited 28/12/2016.
61) www.treaties.un.org/doc/publication/MTDSG/volume20.
62) Yasseen M. K. (1976). “L’interpretation des traits d’apres la convention de Vienne”, RCADI., III, t. pp. 80
-
کلمات کلیدی به فارسی :
حقوق هوایی، قرارداد حملونقل، متصدی حملونقل، مسافر، مسئولیت مدنی.
-
چکیده مقاله به انگلیسی :
Air Law; Contract of Carriage; Air Carrier; Passenger; Civil Liability
-
کلمات کلیدی به انگلیسی :
With the adoption of the 1999 Montreal Convention—whose foundations are rooted in earlier rules governing international air transportation, including those applicable to Iran’s air transport regulations—many of the shortcomings attributed to previous regimes, such as the low limits of liability of air carriers for damages suffered by passengers, have been addressed. Moreover, a set of new provisions more compatible with the requirements of international air transportation has been introduced.
The present study, conducted through an analytical and descriptive methodology, concludes that Iranian law establishes a uniform basis of liability for air carriers with respect to all types of damages for which they may be held responsible, without distinguishing between the nature or significance of such damages. Specifically, the basis of liability is founded on the presumption of fault, despite the fact that not all damages are of equal importance.
In contrast, the Montreal Convention adopts an unlimited liability regime for carriers in relation to passengers and cargo. Under this regime, the carrier is liable for damages occurring on board the aircraft or in the course of embarking or disembarking operations, unless the carrier can prove the existence of grounds for exemption from liability.
Given that Iran’s air transportation regulations are derived from earlier international air transport rules, and considering the high quality and effectiveness of the Montreal Convention, as well as the inherent link between a country’s development and the existence of appropriate regulatory frameworks across various sectors, it appears necessary and imperative for Iranian law to undergo a fundamental revision. Such reform would enable Iran to address existing deficiencies and align itself more effectively with international regulatory standards.
- صفحات : 130-155
-
دانلود فایل
( 589.43 KB )
